[[{"content_id":421054,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"بولتن تحلیلی درباره آخرین تحولات فلسطین و جبهه مقاومت","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"مرکز اسناد و مطالعات راهبردی جمعیت دفاع از ملت فلسطین در گزارشی تحولات یک هفته اخیر مساله فلسطین و کشورهای محور مقاومت را مورد بررسی قرار داد.","content_summary_fill":1,"content_body":"&nbsp;\r\n\r\nبه گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا)، مشروح گزارش هفتگی مرکز اسناد و مطالعات راهبردی جمعیت دفاع از ملت فلسطین درباره تحولات فلسطین و جبهه مقاومت به شرح زیر است؛\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nالف- محور غزه و کرانه باختری:\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتوقف گفتگوهای مدیریت غزه در سایه کارزار انتخاباتی نتانیاهو؛ گرسنگی به مثابه سلاح راهبردی\r\n\r\nخلاصه رویداد: گفتگوها درباره آینده مدیریت غزه بر اساس طرح آمریکا به دلیل نیاز انتخاباتی نتانیاهو کاملاً متوقف شده است.حملات هوایی و توپخانه&zwnj;ای رژیم به مناطق مسکونی و چادرهای آوارگان شدت یافته و عملیات&zwnj;های هدفمند برای ربایش یا حذف فرماندهان مقاومت افزایش پیدا کرده است. حاصره شدید و محدودیت&zwnj;های ورود کالا، گرسنگی فزاینده را به عنوان &laquo;سیاست مرگ خاموش&raquo; رژیم علیه غیرنظامیان غزه نهادینه ساخته است.آمریکا و انفعال جامعه جهانی، عملاً دست رژیم را برای توسعه جنایت در غزه باز گذاشته&zwnj;اند.\r\n\r\nتحلیل کلان: نتانیاهو با متوقف کردن گفتگوهای مدیریت غزه،در پی آن است که پرونده غزه را به ابزاری برای بسیج پایگاه راست&zwnj;گرای خود در آستانه انتخابات تبدیل کند.این توقف، نوعی ابتکار عمل برای تحمیل واقعیت&zwnj;های جدید بر زمین است. ایجاد محدودیت ورود کالا و گرسنگی تعمدی؛ فراتر از بحران انسانی و طرحی برای فروپاشی تدریجی ساختار اجتماعی غزه و کاهش توانمندی گروه&zwnj;های فلسطینی در چانه&zwnj;زنی سیاسی است. فقدان مکانیسم بازدارنده بین&zwnj;المللی (به ویژه از سوی آمریکا)، معادله را به نفع رژیم تغییر داده و آن را به تشدید عملیات نظامی و محاصره ترغیب کرده است.ربایش و ترور فرماندهان مقاومت، نشانگر راهبرد &laquo;ضربه به مغز تصمیم&zwnj;گیرنده&raquo; برای تضعیف ساختار فرماندهی و ایجاد هرج&zwnj;مرج است،اما تاکنون جایگزینی سریع نیروها، این راهبرد را با ناکارآمدی نسبی مواجه ساخته است.\r\n\r\nجمعبندی راهبردی: غزه در شرایطی به سر می&zwnj;برد که &laquo;اداره بحران&raquo; جای &laquo;حل سیاسی&raquo; را گرفته است؛ رژیم با بهره&zwnj;گیری از پنجره زمانی انتخابات، تلاش دارد با تشدید فشار نظامی و اقتصادی، موازنه قدرت را به نفع خود تثبیت کند. تداوم سیاست گرسنگی بدون واکنش مؤثر جهانی، می&zwnj;تواند غزه را به سمت انفجار اجتماعی یا مهاجرت اجباری جمعیت سوق دهد که هر دو، پیامدهای امنیتی فرامنطقه&zwnj;ای خواهند داشت. مقاومت با حفظ توان عملیاتی و بازسازی سریع ساختار خود، نشان داده که راهبرد حذف فیزیکی فرماندهان، راهگشای پایان بحران نخواهد بود.\r\n\r\nپرسش کلیدی: آیا رژیم صهیونیستی با ادامه سیاست گرسنگی و توقف گفتگوهای سیاسی، به هدف تضعیف مقاومت دست خواهد یافت، یا این سیاست، مقاومت را به سمت تغییر شیوه&zwnj;های تقابل و طراحی معادلات بازدارنده جدید سوق خواهد داد؟\r\n\r\nشدت&zwnj;یابی حملات به اردوگاها در کرانه باختری؛ پویایی مقاومت فردی در سایه سرکوب گسترده\r\n\r\nخلاصه رویداد: رژیم صهیونیستی حملات به اردوگاه&zwnj;های فلسطینی دارای بیشترین ضریب مقاومت را به شکل بی&zwnj;سابقه&zwnj;ای تشدید کرده و تخریب منازل به صورت هدفمند افزایش یافته است.بازداشت&zwnj;های گسترده جوانان فلسطینی در نقاط مختلف کرانه باختری اجرا می&zwnj;شود.شهرک نشینان با حمایت مستقیم ارتش و پلیس، به روستاها و مزارع فلسطینیان یورش برده و با ضرب&zwnj;وجرح، تخریب مزارع و باغات و آتش&zwnj;زدن خودروها و منازل، فضای ارعاب را تشدید می&zwnj;کنند.با وجود شدیدترین شرایط پلیسی و امنیتی، جوانان فلسطینی با عملیات&zwnj;های خودجوش (سلاح سرد، زیرگیری با خودرو) علیه اشغالگران، اراده مردمی برای مقابله را به نمایش می&zwnj;گذارند.\r\n\r\nتحلیل کلان: تشدید حملات در کرانه باختری، نشان&zwnj;دهنده تغییر راهبرد رژیم به سمت مهار همه&zwnj;جانبه این منطقه، هم&zwnj;زمان با تمرکز بر غزه است تا از شکل&zwnj;گیری جبهه مقاومت یکپارچه جلوگیری کند.حمایت همه&zwnj;جانبه ارتش از شهرکنشینان در یورش به روستاها، رویکرد رسمی اشغالگر برای تغییر سریع ترکیب جمعیتی و تصاحب اراضی کشاورزی با پوشش غیررسمی را آشکار می&zwnj;کند.در غیاب رهبری متمرکز نظامی، جوانان با عملیات&zwnj;های پراکنده اما تأثیرگذار (نظیر سلاح سرد و خودرو)، معادلات امنیتی اشغالگر را دچار اختلال کرده&zwnj;اند و نشان داده&zwnj;اند که سرکوب گسترده، اراده مقاومت را نمی&zwnj;شکند. تخریب عمدی خانه&zwnj;ها نه فقط پاسخی به عملیات&zwnj;های فردی، بلکه طرحی برای ایجاد مهاجرت اجباری و خلوت&zwnj;سازی مناطق راهبردی کرانه باختری از سکنه فلسطینی است.\r\n\r\nجمعبندی راهبردی: کرانه باختری در حال تبدیل شدن به کانون جدید تنش&zwnj;های گسترده است؛ رژیم با ابزار نظامی- شهرکنشینان به دنبال تغییر قطعی بافت جمعیتی و تضعیف هسته&zwnj;های مقاومت است. مقاومت خودجوش و نامتمرکز جوانان، اگرچه فاقد پشتیبانی سازمان&zwnj;یافته است، اما با هزینه&zwnj;زایی و افزایش بیمناکی اشغالگران، معادله امنیتی رژیم را با چالشی مزمن مواجه می&zwnj;کند. ادامه روند فعلی، ممکن است کرانه باختری را به کانون اقتباس از شیوه&zwnj;های مقاومت غزه (نظیر عملیات&zwnj;های استشهادی) مبدل کند که این امر، فشار دوطرفه&zwnj;ای بر رژیم ایجاد خواهد کرد.\r\n\r\nپرسش کلیدی: با توجه به ناتوانی رژیم در مهار مقاومت خودجوش فردی در کرانه باختری و تشدید حمایت از شهرکنشینان، آیا اشغالگر مجبور به بازتعریف راهبرد امنیتی خود در این محور خواهد شد، یا به سرکوب فزاینده و بسط شهرک&zwnj;سازی به عنوان تنها گزینه باقی&zwnj;مانده متوسل می&zwnj;شود؟\r\n\r\nب: &nbsp;محور عراق: خروج نیروها و خلع سلاح\r\n\r\nسه هفته تا خروج آمریکا؛ عراق به دنبال پایان حضور ترکیه و خلع سلاح گروه&zwnj;های مسلح\r\n\r\nخلاصه رویداد: بر اساس توافق نخست&zwnj;وزیر پیشین عراق با آمریکا، نیروهای آمریکایی باید طی سه هفته آینده از خاک این کشور خارج می&zwnj;شوند. دولت فعلی عراق فشار بر ترکیه را برای عقب&zwnj;نشینی از شمال عراق آغاز کرده است.برنامه&zwnj;ریزی برای خلع سلاح همه گروه&zwnj;های مسلح، شامل کردهای مخالف ایران و ترکیه و همچنین گروه&zwnj;های مقاومت، در دستور کار قرار دارد.\r\n\r\nتحلیل کلان: خروج آمریکا (در صورت تحقق) می&zwnj;تواند نقطه عطفی در بازتعریف حاکمیت عراق باشد، اما هم&zwnj;زمانی آن با فشار بر ترکیه و گروه&zwnj;های مسلح، نشان&zwnj;دهنده اراده بغداد برای پایان دادن به حضور نظامی خارجی و محدود کردن بازیگران نیابتی است. این رویکرد با مخالفت&zwnj;های جدی از سوی گروه&zwnj;های ذی&zwnj;نفع (اعم از داخلی و خارجی) روبرو خواهد شد و اجرای آن به شدت به حمایت سیاسی و امنیتی داخلی وابسته است.جمع&zwnj;بندی راهبردی: عراق در آستانه تغییر پارادایم امنیتی خود قرار دارد؛ اما موفقیت در این مسیر مستلزم مدیریت همزمان فشارهای ترکیه، آمریکا، ایران و گروه&zwnj;های داخلی است. هرگونه لغزش در این فرایند، می&zwnj;تواند عراق را به صحنه مجدد تنش&zwnj;های نیابتی تبدیل کند.\r\n\r\nپرسش کلیدی: آیا دولت عراق توانایی مدیریت هم&zwnj;زمان خروج آمریکا، عقب&zwnj;نشینی ترکیه و خلع سلاح گروه&zwnj;ها را بدون بروز درگیری داخلی جدید خواهد داشت؟\r\n\r\nج: محور لبنان: مقاومت و جنایات صهیونیستی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nحماسه چندماهه مقاومت در برابر بمباران&zwnj;ها؛ آوارگی یک&zwnj;سوم شیعیان جنوب لبنان\r\n\r\nخلاصه رویداد: دشمن صهیونیستی اعلام کرده که تهدید &laquo;علی الطاهر&raquo; مهار شده، اما مقاومت حزب&zwnj;الله برای چندین ماه در برابر بمباران روزانه دوام آورده است. تخریب کامل شهرها و روستاهای اشغالی جنوب لبنان توسط ارتش اسرائیل به منظور جلوگیری از بازگشت ساکنان. حمله به بیمارستان نبطیه و ادارات دولتی این شهر به عنوان نمونه&zwnj;ای از جنایات جنگی بدون واکنش جدی جهانی. آوارگی حداقل یک&zwnj;سوم شیعیان جنوب (حدود ۴۳۰ هزار نفر) و پراکندگی آنان در مدارس و خیابان&zwnj;ها با سرنوشتی نامعلوم در آستانه سال تحصیلی جدید.\r\n\r\nتحلیل کلان: دوام چندماهه مقاومت در برابر بمباران&zwnj;های روزانه، شکاف عمیقی در توانمندی ارتش اسرائیل برای پیروزی سریع نشان می&zwnj;دهد. از سوی دیگر، سیاست تخریب زیرساخت&zwnj;ها و ایجاد آوارگی جمعی،ماهیت پروژه&zwnj;ای تغییر جمعیتی (مهاجرت اجباری) را آشکار می&zwnj;سازد که با سکوت جامعه جهانی، به جنایتی سازمان&zwnj;یافته تبدیل شده است. هماهنگی میان دولتمردان لبنان و اسرائیل در تشویق به مهاجرت شیعیان، ابعاد سیاسی این بحران را پیچیده&zwnj;تر می&zwnj;کند.\r\n\r\nجمع&zwnj;بندی راهبردی: مقاومت حزب&zwnj;الله با وجود خسارت&zwnj;های سنگین،توانسته همچنان توان نظامی خود را حفظ کند؛اما هزینه انسانی و زیرساختی بسیار بالاست.اگر آوارگی جمعی تداوم یابد،لبنان با زلزله&zwnj;ای جمعیتی و سیاسی مواجه خواهد شد که می&zwnj;تواند ساختار آینده این کشور را برای دهه&zwnj;ها تغییر دهد.\r\n\r\nپرسش کلیدی: آیا جامعه جهانی نسبت به جنایات جنگی آشکار در لبنان موضعی عملی خواهد گرفت یا سکوت فعلی، اسرائیل را برای تشدید پروژه تغییر جمعیتی ترغیب خواهد کرد؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nه- &nbsp;محور یمن: پیشروی انصارالله\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدومین هفته متوالی حملات گسترده؛ انصارالله در آستانه تسلط کامل بر باب&zwnj;المندب\r\n\r\nخلاصه رویداد: حملات موشکی و زمینی انصارالله به تجمعات مزدوران جنوبی و سعودی برای دومین هفته پیاپی ادامه دارد.غنیمت&zwnj;گیری گسترده از امکانات نظامی دشمن و پیشروی در ساحل جنوبی به سمت بندر مخا. تقویت حوزه سلطه بر باب&zwnj;المندب و پیشروی در غرب و شرق شهر تعز و آزادسازی چندین ارتفاع کلیدی.حمله موشکی به چندین فرودگاه و تأسیسات نفتی و پالایشگاهی در آرامکو که به کاهش شدید ارزش سهام این شرکت انجامید.\r\n\r\nتحلیل کلان: انصارالله با ترکیب حملات موشکی دوربرد و پیشروی زمینی، هم قدرت نظامی خود را به رخ کشیده و هم اقتصاد عربستان را هدف قرار داده است.تسلط بر باب&zwnj;المندب به معنای کنترل یکی از حیاتی&zwnj;ترین تنگه&zwnj;های جهان است که می&zwnj;تواند بر قیمت انرژی و امنیت دریایی بین&zwnj;المللی تأثیر بگذارد. هم&zwnj;زمانی این موفقیت&zwnj;ها با تضعیف سهام آرامکو، نشان از هماهنگی عملیات&zwnj;های نظامی و اقتصادی دارد.\r\n\r\nجمع&zwnj;بندی راهبردی: انصارالله در حال تبدیل شدن به بازیگری فرامنطقه&zwnj;ای است که نه تنها معادلات یمن، بلکه توازن انرژی در جهان را تحت تأثیر قرار می&zwnj;دهد.این موفقیت&zwnj;ها، ائتلاف سعودی را در موقعیت انفعالی قرار داده و احتمال تغییر موازنه به نفع محور مقاومت در جنوب غرب آسیا را افزایش می&zwnj;دهد.\r\n\r\nپرسش کلیدی: با توجه به پیشروی&zwnj;های انصارالله و حملات به تأسیسات آرامکو، آیا عربستان به بازنگری در استراتژی خود در یمن وادار خواهد شد یا دست به مقابله&zwnj;ای گسترده&zwnj;تر خواهد زد؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nو: &nbsp;محور ایران: تغییر دکترین نظامی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nگذار از دفاع به تهاجم؛ حمله به ناوهای دشمن، محور جدید راهبرد نظامی ایران\r\n\r\nخلاصه رویداد: راهبرد نظامی ایران از حالت دفاعی به تهاجمی تغییر یافته است. حمله به ناوهای دشمن به عنوان یکی از مهم&zwnj;ترین شاخص&zwnj;های این دکترین جدید مطرح شده است. هدف اصلی این تغییر، ایجاد خلل در معادلات نظامی دشمن و باز کردن حلقه محاصره از طریق دور کردن نیروهای مهاجم اعلام شده است. همزمان، دشمن با موج جدید حملات به نفتکش&zwnj;های ایرانی، تلاش دارد ابزارهای صادراتی نفت را از بین ببرد و معادله &laquo;نفتکش در برابر نفتکش&raquo; را برقرار کند.\r\n\r\nتحلیل کلان: تغییر دکترین ایران، عبور از راهبرد بازدارندگی صرف و ورود به فاز تهدید فعال در دریا محسوب می&zwnj;شود.این رویکرد نه تنها معادلات نظامی منطقه را دستخوش تحول می&zwnj;کند، بلکه پیام روشنی به بازیگران فرامنطقه&zwnj;ای دارد که هزینه&zwnj;های مداخله نظامی افزایش یافته است.\r\n\r\nدر مقابل، تشدید حملات به نفتکش&zwnj;های ایرانی نشان از ناتوانی دشمن در مهار راهبردی ایران و روی آوردن به جنگ اقتصادی است که خود می&zwnj;تواند تنش&zwnj;ها را به اقیانوس&zwnj;های آزاد بکشاند.\r\n\r\nجمع&zwnj;بندی راهبردی: ایران با تغییر دکترین خود، ابتکار عمل را تا حدی به دست گرفته، اما این راهبرد نیازمند پشتیبانی لجستیکی و اطلاعاتی پایدار است. هم&zwnj;زمانی این تغییر با فشار بر صادرات نفت، جنگ را به عرصه&zwnj;ای ترکیبی (نظامی-اقتصادی) تبدیل کرده که در آن توازن قوا با سرعت بیشتری دستخوش دگرگونی می&zwnj;شود.\r\n\r\nپرسش کلیدی: آیا دشمن حاضر است در برابر تهدید جدید ایران، هزینه&zwnj;های دریایی بیشتری را بپذیرد یا به سمت مذاکره با قدرت بازدارندگی تازه&zwnj;تأسیس ایران سوق پیدا خواهد کرد؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nز: &nbsp;محور رژیم صهیونیستی: جنایات و گفتمان انتخاباتی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمسابقه خونریزی؛ گفتمان انتخاباتی اسرائیل مبتنی بر کشتار بیشتر\r\n\r\nخلاصه رویداد: دولت نتانیاهو با افزایش تجاوز و کشتار در غزه و لبنان، تلاش دارد با ریختن خون جوامع دیگر، آرای انتخاباتی خود را افزایش دهد.گفتمان انتخاباتی اسرائیل به مزایده&zwnj;ای میان گروه&zwnj;ها و احزاب تبدیل شده که بر اساس آن،هر کسی وعده کشتار بیشتر و تأمین امنیت درازمدت را بدهد،پیروز میدان است.گرایشات جنایتکارانه جامعه صهیونیستی در گسترش سرزمینی و بسط سلطه بر کرانه باختری، جنوب لبنان و جنوب سوریه به عنوان یک الگوی ساختاری معرفی شده است.\r\n\r\nتحلیل کلان: ارتباط مستقیم میان شدت خشونت و موفقیت انتخاباتی در اسرائیل، نشان&zwnj;دهنده نهادینه شدن خشونت در نظام سیاسی این کشور است. این پدیده نه تنها راهکاری برای امنیت پایدار ارائه نمی&zwnj;دهد، بلکه چرخه خشونت را تقویت کرده و بحران را به نسل&zwnj;های بعد منتقل می&zwnj;سازد. چنین گفتمانی، اسرائیل را در انزوا و تقابل دائم با همسایگان نگه می&zwnj;دارد و هرگونه چشم&zwnj;انداز صلح را به تأخیر می&zwnj;اندازد. سیاست &laquo;کشتار برای رأی&raquo; به یک هنجار در نظام انتخاباتی اسرائیل تبدیل شده که نه تنها به ثبات داخلی این رژیم آسیب می&zwnj;زند، بلکه منطقه را به سمت تشدید بی&zwnj;پایان خشونت سوق می&zwnj;دهد. در چنین فضایی، فشار بین&zwnj;المللی تنها راهکار مهار این روند به نظر می&zwnj;رسد.\r\n\r\nپرسش کلیدی: با توجه به نهادینه شدن خشونت در گفتمان انتخاباتی اسرائیل، آیا هیچ عامل بازدارنده&zwnj;ای (داخلی یا بین&zwnj;المللی) می&zwnj;تواند این چرخه را متوقف کند یا منطقه به سمت جنگ&zwnj;های طولانی&zwnj;مدت و بی&zwnj;فرجام پیش می&zwnj;رود؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nانتهای پیام\/م.ت","content_html":"<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا)، مشروح گزارش هفتگی مرکز اسناد و مطالعات راهبردی جمعیت دفاع از ملت فلسطین درباره تحولات فلسطین و جبهه مقاومت به شرح زیر است؛<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>الف- محور غزه و کرانه باختری:<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>توقف گفتگوهای مدیریت غزه در سایه کارزار انتخاباتی نتانیاهو؛ گرسنگی به مثابه سلاح راهبردی<\/p>\r\n\r\n<p>خلاصه رویداد: گفتگوها درباره آینده مدیریت غزه بر اساس طرح آمریکا به دلیل نیاز انتخاباتی نتانیاهو کاملاً متوقف شده است.حملات هوایی و توپخانه&zwnj;ای رژیم به مناطق مسکونی و چادرهای آوارگان شدت یافته و عملیات&zwnj;های هدفمند برای ربایش یا حذف فرماندهان مقاومت افزایش پیدا کرده است. حاصره شدید و محدودیت&zwnj;های ورود کالا، گرسنگی فزاینده را به عنوان &laquo;سیاست مرگ خاموش&raquo; رژیم علیه غیرنظامیان غزه نهادینه ساخته است.آمریکا و انفعال جامعه جهانی، عملاً دست رژیم را برای توسعه جنایت در غزه باز گذاشته&zwnj;اند.<\/p>\r\n\r\n<p>تحلیل کلان: نتانیاهو با متوقف کردن گفتگوهای مدیریت غزه،در پی آن است که پرونده غزه را به ابزاری برای بسیج پایگاه راست&zwnj;گرای خود در آستانه انتخابات تبدیل کند.این توقف، نوعی ابتکار عمل برای تحمیل واقعیت&zwnj;های جدید بر زمین است. ایجاد محدودیت ورود کالا و گرسنگی تعمدی؛ فراتر از بحران انسانی و طرحی برای فروپاشی تدریجی ساختار اجتماعی غزه و کاهش توانمندی گروه&zwnj;های فلسطینی در چانه&zwnj;زنی سیاسی است. فقدان مکانیسم بازدارنده بین&zwnj;المللی (به ویژه از سوی آمریکا)، معادله را به نفع رژیم تغییر داده و آن را به تشدید عملیات نظامی و محاصره ترغیب کرده است.ربایش و ترور فرماندهان مقاومت، نشانگر راهبرد &laquo;ضربه به مغز تصمیم&zwnj;گیرنده&raquo; برای تضعیف ساختار فرماندهی و ایجاد هرج&zwnj;مرج است،اما تاکنون جایگزینی سریع نیروها، این راهبرد را با ناکارآمدی نسبی مواجه ساخته است.<\/p>\r\n\r\n<p>جمعبندی راهبردی: غزه در شرایطی به سر می&zwnj;برد که &laquo;اداره بحران&raquo; جای &laquo;حل سیاسی&raquo; را گرفته است؛ رژیم با بهره&zwnj;گیری از پنجره زمانی انتخابات، تلاش دارد با تشدید فشار نظامی و اقتصادی، موازنه قدرت را به نفع خود تثبیت کند. تداوم سیاست گرسنگی بدون واکنش مؤثر جهانی، می&zwnj;تواند غزه را به سمت انفجار اجتماعی یا مهاجرت اجباری جمعیت سوق دهد که هر دو، پیامدهای امنیتی فرامنطقه&zwnj;ای خواهند داشت. مقاومت با حفظ توان عملیاتی و بازسازی سریع ساختار خود، نشان داده که راهبرد حذف فیزیکی فرماندهان، راهگشای پایان بحران نخواهد بود.<\/p>\r\n\r\n<p>پرسش کلیدی: آیا رژیم صهیونیستی با ادامه سیاست گرسنگی و توقف گفتگوهای سیاسی، به هدف تضعیف مقاومت دست خواهد یافت، یا این سیاست، مقاومت را به سمت تغییر شیوه&zwnj;های تقابل و طراحی معادلات بازدارنده جدید سوق خواهد داد؟<\/p>\r\n\r\n<p>شدت&zwnj;یابی حملات به اردوگاها در کرانه باختری؛ پویایی مقاومت فردی در سایه سرکوب گسترده<\/p>\r\n\r\n<p>خلاصه رویداد: رژیم صهیونیستی حملات به اردوگاه&zwnj;های فلسطینی دارای بیشترین ضریب مقاومت را به شکل بی&zwnj;سابقه&zwnj;ای تشدید کرده و تخریب منازل به صورت هدفمند افزایش یافته است.بازداشت&zwnj;های گسترده جوانان فلسطینی در نقاط مختلف کرانه باختری اجرا می&zwnj;شود.شهرک نشینان با حمایت مستقیم ارتش و پلیس، به روستاها و مزارع فلسطینیان یورش برده و با ضرب&zwnj;وجرح، تخریب مزارع و باغات و آتش&zwnj;زدن خودروها و منازل، فضای ارعاب را تشدید می&zwnj;کنند.با وجود شدیدترین شرایط پلیسی و امنیتی، جوانان فلسطینی با عملیات&zwnj;های خودجوش (سلاح سرد، زیرگیری با خودرو) علیه اشغالگران، اراده مردمی برای مقابله را به نمایش می&zwnj;گذارند.<\/p>\r\n\r\n<p>تحلیل کلان: تشدید حملات در کرانه باختری، نشان&zwnj;دهنده تغییر راهبرد رژیم به سمت مهار همه&zwnj;جانبه این منطقه، هم&zwnj;زمان با تمرکز بر غزه است تا از شکل&zwnj;گیری جبهه مقاومت یکپارچه جلوگیری کند.حمایت همه&zwnj;جانبه ارتش از شهرکنشینان در یورش به روستاها، رویکرد رسمی اشغالگر برای تغییر سریع ترکیب جمعیتی و تصاحب اراضی کشاورزی با پوشش غیررسمی را آشکار می&zwnj;کند.در غیاب رهبری متمرکز نظامی، جوانان با عملیات&zwnj;های پراکنده اما تأثیرگذار (نظیر سلاح سرد و خودرو)، معادلات امنیتی اشغالگر را دچار اختلال کرده&zwnj;اند و نشان داده&zwnj;اند که سرکوب گسترده، اراده مقاومت را نمی&zwnj;شکند. تخریب عمدی خانه&zwnj;ها نه فقط پاسخی به عملیات&zwnj;های فردی، بلکه طرحی برای ایجاد مهاجرت اجباری و خلوت&zwnj;سازی مناطق راهبردی کرانه باختری از سکنه فلسطینی است.<\/p>\r\n\r\n<p>جمعبندی راهبردی: کرانه باختری در حال تبدیل شدن به کانون جدید تنش&zwnj;های گسترده است؛ رژیم با ابزار نظامی- شهرکنشینان به دنبال تغییر قطعی بافت جمعیتی و تضعیف هسته&zwnj;های مقاومت است. مقاومت خودجوش و نامتمرکز جوانان، اگرچه فاقد پشتیبانی سازمان&zwnj;یافته است، اما با هزینه&zwnj;زایی و افزایش بیمناکی اشغالگران، معادله امنیتی رژیم را با چالشی مزمن مواجه می&zwnj;کند. ادامه روند فعلی، ممکن است کرانه باختری را به کانون اقتباس از شیوه&zwnj;های مقاومت غزه (نظیر عملیات&zwnj;های استشهادی) مبدل کند که این امر، فشار دوطرفه&zwnj;ای بر رژیم ایجاد خواهد کرد.<\/p>\r\n\r\n<p>پرسش کلیدی: با توجه به ناتوانی رژیم در مهار مقاومت خودجوش فردی در کرانه باختری و تشدید حمایت از شهرکنشینان، آیا اشغالگر مجبور به بازتعریف راهبرد امنیتی خود در این محور خواهد شد، یا به سرکوب فزاینده و بسط شهرک&zwnj;سازی به عنوان تنها گزینه باقی&zwnj;مانده متوسل می&zwnj;شود؟<\/p>\r\n\r\n<p>ب: &nbsp;محور عراق: خروج نیروها و خلع سلاح<\/p>\r\n\r\n<p>سه هفته تا خروج آمریکا؛ عراق به دنبال پایان حضور ترکیه و خلع سلاح گروه&zwnj;های مسلح<\/p>\r\n\r\n<p>خلاصه رویداد: بر اساس توافق نخست&zwnj;وزیر پیشین عراق با آمریکا، نیروهای آمریکایی باید طی سه هفته آینده از خاک این کشور خارج می&zwnj;شوند. دولت فعلی عراق فشار بر ترکیه را برای عقب&zwnj;نشینی از شمال عراق آغاز کرده است.برنامه&zwnj;ریزی برای خلع سلاح همه گروه&zwnj;های مسلح، شامل کردهای مخالف ایران و ترکیه و همچنین گروه&zwnj;های مقاومت، در دستور کار قرار دارد.<\/p>\r\n\r\n<p>تحلیل کلان: خروج آمریکا (در صورت تحقق) می&zwnj;تواند نقطه عطفی در بازتعریف حاکمیت عراق باشد، اما هم&zwnj;زمانی آن با فشار بر ترکیه و گروه&zwnj;های مسلح، نشان&zwnj;دهنده اراده بغداد برای پایان دادن به حضور نظامی خارجی و محدود کردن بازیگران نیابتی است. این رویکرد با مخالفت&zwnj;های جدی از سوی گروه&zwnj;های ذی&zwnj;نفع (اعم از داخلی و خارجی) روبرو خواهد شد و اجرای آن به شدت به حمایت سیاسی و امنیتی داخلی وابسته است.جمع&zwnj;بندی راهبردی: عراق در آستانه تغییر پارادایم امنیتی خود قرار دارد؛ اما موفقیت در این مسیر مستلزم مدیریت همزمان فشارهای ترکیه، آمریکا، ایران و گروه&zwnj;های داخلی است. هرگونه لغزش در این فرایند، می&zwnj;تواند عراق را به صحنه مجدد تنش&zwnj;های نیابتی تبدیل کند.<\/p>\r\n\r\n<p>پرسش کلیدی: آیا دولت عراق توانایی مدیریت هم&zwnj;زمان خروج آمریکا، عقب&zwnj;نشینی ترکیه و خلع سلاح گروه&zwnj;ها را بدون بروز درگیری داخلی جدید خواهد داشت؟<\/p>\r\n\r\n<p>ج: محور لبنان: مقاومت و جنایات صهیونیستی<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>حماسه چندماهه مقاومت در برابر بمباران&zwnj;ها؛ آوارگی یک&zwnj;سوم شیعیان جنوب لبنان<\/p>\r\n\r\n<p>خلاصه رویداد: دشمن صهیونیستی اعلام کرده که تهدید &laquo;علی الطاهر&raquo; مهار شده، اما مقاومت حزب&zwnj;الله برای چندین ماه در برابر بمباران روزانه دوام آورده است. تخریب کامل شهرها و روستاهای اشغالی جنوب لبنان توسط ارتش اسرائیل به منظور جلوگیری از بازگشت ساکنان. حمله به بیمارستان نبطیه و ادارات دولتی این شهر به عنوان نمونه&zwnj;ای از جنایات جنگی بدون واکنش جدی جهانی. آوارگی حداقل یک&zwnj;سوم شیعیان جنوب (حدود ۴۳۰ هزار نفر) و پراکندگی آنان در مدارس و خیابان&zwnj;ها با سرنوشتی نامعلوم در آستانه سال تحصیلی جدید.<\/p>\r\n\r\n<p>تحلیل کلان: دوام چندماهه مقاومت در برابر بمباران&zwnj;های روزانه، شکاف عمیقی در توانمندی ارتش اسرائیل برای پیروزی سریع نشان می&zwnj;دهد. از سوی دیگر، سیاست تخریب زیرساخت&zwnj;ها و ایجاد آوارگی جمعی،ماهیت پروژه&zwnj;ای تغییر جمعیتی (مهاجرت اجباری) را آشکار می&zwnj;سازد که با سکوت جامعه جهانی، به جنایتی سازمان&zwnj;یافته تبدیل شده است. هماهنگی میان دولتمردان لبنان و اسرائیل در تشویق به مهاجرت شیعیان، ابعاد سیاسی این بحران را پیچیده&zwnj;تر می&zwnj;کند.<\/p>\r\n\r\n<p>جمع&zwnj;بندی راهبردی: مقاومت حزب&zwnj;الله با وجود خسارت&zwnj;های سنگین،توانسته همچنان توان نظامی خود را حفظ کند؛اما هزینه انسانی و زیرساختی بسیار بالاست.اگر آوارگی جمعی تداوم یابد،لبنان با زلزله&zwnj;ای جمعیتی و سیاسی مواجه خواهد شد که می&zwnj;تواند ساختار آینده این کشور را برای دهه&zwnj;ها تغییر دهد.<\/p>\r\n\r\n<p>پرسش کلیدی: آیا جامعه جهانی نسبت به جنایات جنگی آشکار در لبنان موضعی عملی خواهد گرفت یا سکوت فعلی، اسرائیل را برای تشدید پروژه تغییر جمعیتی ترغیب خواهد کرد؟<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>ه- &nbsp;محور یمن: پیشروی انصارالله<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>دومین هفته متوالی حملات گسترده؛ انصارالله در آستانه تسلط کامل بر باب&zwnj;المندب<\/p>\r\n\r\n<p>خلاصه رویداد: حملات موشکی و زمینی انصارالله به تجمعات مزدوران جنوبی و سعودی برای دومین هفته پیاپی ادامه دارد.غنیمت&zwnj;گیری گسترده از امکانات نظامی دشمن و پیشروی در ساحل جنوبی به سمت بندر مخا. تقویت حوزه سلطه بر باب&zwnj;المندب و پیشروی در غرب و شرق شهر تعز و آزادسازی چندین ارتفاع کلیدی.حمله موشکی به چندین فرودگاه و تأسیسات نفتی و پالایشگاهی در آرامکو که به کاهش شدید ارزش سهام این شرکت انجامید.<\/p>\r\n\r\n<p>تحلیل کلان: انصارالله با ترکیب حملات موشکی دوربرد و پیشروی زمینی، هم قدرت نظامی خود را به رخ کشیده و هم اقتصاد عربستان را هدف قرار داده است.تسلط بر باب&zwnj;المندب به معنای کنترل یکی از حیاتی&zwnj;ترین تنگه&zwnj;های جهان است که می&zwnj;تواند بر قیمت انرژی و امنیت دریایی بین&zwnj;المللی تأثیر بگذارد. هم&zwnj;زمانی این موفقیت&zwnj;ها با تضعیف سهام آرامکو، نشان از هماهنگی عملیات&zwnj;های نظامی و اقتصادی دارد.<\/p>\r\n\r\n<p>جمع&zwnj;بندی راهبردی: انصارالله در حال تبدیل شدن به بازیگری فرامنطقه&zwnj;ای است که نه تنها معادلات یمن، بلکه توازن انرژی در جهان را تحت تأثیر قرار می&zwnj;دهد.این موفقیت&zwnj;ها، ائتلاف سعودی را در موقعیت انفعالی قرار داده و احتمال تغییر موازنه به نفع محور مقاومت در جنوب غرب آسیا را افزایش می&zwnj;دهد.<\/p>\r\n\r\n<p>پرسش کلیدی: با توجه به پیشروی&zwnj;های انصارالله و حملات به تأسیسات آرامکو، آیا عربستان به بازنگری در استراتژی خود در یمن وادار خواهد شد یا دست به مقابله&zwnj;ای گسترده&zwnj;تر خواهد زد؟<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>و: &nbsp;محور ایران: تغییر دکترین نظامی<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>گذار از دفاع به تهاجم؛ حمله به ناوهای دشمن، محور جدید راهبرد نظامی ایران<\/p>\r\n\r\n<p>خلاصه رویداد: راهبرد نظامی ایران از حالت دفاعی به تهاجمی تغییر یافته است. حمله به ناوهای دشمن به عنوان یکی از مهم&zwnj;ترین شاخص&zwnj;های این دکترین جدید مطرح شده است. هدف اصلی این تغییر، ایجاد خلل در معادلات نظامی دشمن و باز کردن حلقه محاصره از طریق دور کردن نیروهای مهاجم اعلام شده است. همزمان، دشمن با موج جدید حملات به نفتکش&zwnj;های ایرانی، تلاش دارد ابزارهای صادراتی نفت را از بین ببرد و معادله &laquo;نفتکش در برابر نفتکش&raquo; را برقرار کند.<\/p>\r\n\r\n<p>تحلیل کلان: تغییر دکترین ایران، عبور از راهبرد بازدارندگی صرف و ورود به فاز تهدید فعال در دریا محسوب می&zwnj;شود.این رویکرد نه تنها معادلات نظامی منطقه را دستخوش تحول می&zwnj;کند، بلکه پیام روشنی به بازیگران فرامنطقه&zwnj;ای دارد که هزینه&zwnj;های مداخله نظامی افزایش یافته است.<\/p>\r\n\r\n<p>در مقابل، تشدید حملات به نفتکش&zwnj;های ایرانی نشان از ناتوانی دشمن در مهار راهبردی ایران و روی آوردن به جنگ اقتصادی است که خود می&zwnj;تواند تنش&zwnj;ها را به اقیانوس&zwnj;های آزاد بکشاند.<\/p>\r\n\r\n<p>جمع&zwnj;بندی راهبردی: ایران با تغییر دکترین خود، ابتکار عمل را تا حدی به دست گرفته، اما این راهبرد نیازمند پشتیبانی لجستیکی و اطلاعاتی پایدار است. هم&zwnj;زمانی این تغییر با فشار بر صادرات نفت، جنگ را به عرصه&zwnj;ای ترکیبی (نظامی-اقتصادی) تبدیل کرده که در آن توازن قوا با سرعت بیشتری دستخوش دگرگونی می&zwnj;شود.<\/p>\r\n\r\n<p>پرسش کلیدی: آیا دشمن حاضر است در برابر تهدید جدید ایران، هزینه&zwnj;های دریایی بیشتری را بپذیرد یا به سمت مذاکره با قدرت بازدارندگی تازه&zwnj;تأسیس ایران سوق پیدا خواهد کرد؟<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>ز: &nbsp;محور رژیم صهیونیستی: جنایات و گفتمان انتخاباتی<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>مسابقه خونریزی؛ گفتمان انتخاباتی اسرائیل مبتنی بر کشتار بیشتر<\/p>\r\n\r\n<p>خلاصه رویداد: دولت نتانیاهو با افزایش تجاوز و کشتار در غزه و لبنان، تلاش دارد با ریختن خون جوامع دیگر، آرای انتخاباتی خود را افزایش دهد.گفتمان انتخاباتی اسرائیل به مزایده&zwnj;ای میان گروه&zwnj;ها و احزاب تبدیل شده که بر اساس آن،هر کسی وعده کشتار بیشتر و تأمین امنیت درازمدت را بدهد،پیروز میدان است.گرایشات جنایتکارانه جامعه صهیونیستی در گسترش سرزمینی و بسط سلطه بر کرانه باختری، جنوب لبنان و جنوب سوریه به عنوان یک الگوی ساختاری معرفی شده است.<\/p>\r\n\r\n<p>تحلیل کلان: ارتباط مستقیم میان شدت خشونت و موفقیت انتخاباتی در اسرائیل، نشان&zwnj;دهنده نهادینه شدن خشونت در نظام سیاسی این کشور است. این پدیده نه تنها راهکاری برای امنیت پایدار ارائه نمی&zwnj;دهد، بلکه چرخه خشونت را تقویت کرده و بحران را به نسل&zwnj;های بعد منتقل می&zwnj;سازد. چنین گفتمانی، اسرائیل را در انزوا و تقابل دائم با همسایگان نگه می&zwnj;دارد و هرگونه چشم&zwnj;انداز صلح را به تأخیر می&zwnj;اندازد. سیاست &laquo;کشتار برای رأی&raquo; به یک هنجار در نظام انتخاباتی اسرائیل تبدیل شده که نه تنها به ثبات داخلی این رژیم آسیب می&zwnj;زند، بلکه منطقه را به سمت تشدید بی&zwnj;پایان خشونت سوق می&zwnj;دهد. در چنین فضایی، فشار بین&zwnj;المللی تنها راهکار مهار این روند به نظر می&zwnj;رسد.<\/p>\r\n\r\n<p>پرسش کلیدی: با توجه به نهادینه شدن خشونت در گفتمان انتخاباتی اسرائیل، آیا هیچ عامل بازدارنده&zwnj;ای (داخلی یا بین&zwnj;المللی) می&zwnj;تواند این چرخه را متوقف کند یا منطقه به سمت جنگ&zwnj;های طولانی&zwnj;مدت و بی&zwnj;فرجام پیش می&zwnj;رود؟<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>انتهای پیام\/م.ت<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2026-09-08 17:08:52","content_date_event":"2026-09-08 17:08:52","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2026-09-08 17:10:23","content_date_register":"2026-09-08 17:10:23","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":64,"eid":0,"attach_title":"بولتن تحلیلی درباره آخرین تحولات فلسطین و جبهه مقاومت 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/202609\/574250_1351011308_150_91.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/202609\/574250_1351011308_297_180.png","400":".\/cache\/2\/attach\/202609\/574250_1351011308_297_180.png","600":".\/cache\/2\/attach\/202609\/574250_1351011308_297_180.png","900":".\/cache\/2\/attach\/202609\/574250_1351011308_297_180.png","1200":".\/cache\/2\/attach\/202609\/574250_1351011308_297_180.png"},"ext":"png","file_media":1,"token":1351011308,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/202609\/574250_1351011308.png","width":297,"height":180,"size":0}}}]}]]