بیانیه‌ جمعیت دفاع از ملت فلسطین به مناسبت سالروز شهادت محمد الدره

به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) متن کامل بیانیه به شرح زیر است: 

بیست و پنج سال پیش، در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۰، کودک دوازده‌ساله‌ای به نام محمد الدره در آغوش پدرش، در حالی که پناه گرفته بود، هدف گلوله مستقیم سربازان رژیم صهیونیستی قرار گرفت و به شهادت رسید. دوربین شبکه 2 فرانسه  این لحظه را ثبت کرد؛ تصویری که برای همیشه در حافظه بشریت حک شد. اما این تصویر، تنها یک آغاز بود؛ آغازی بر زنجیره‌ای بی‌پایان از جنایت علیه کودکان.

از آن روز تاکنون، هزاران محمد الدره دیگر در غزه،کرانه باختری؛لبنان؛ عراق؛ سوریه؛ یمن و ایران ، زیر بمب‌ها، موشک‌ها و گلوله‌های رژیم صهیونیستی جان باخته‌اند. تنها از آغاز عملیات طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ بیش از ۲۰ هزار

کودک فلسطینی به روایت آمارهای بین‌المللی  در غزه به شهادت رسیده‌اند. کودکانی که نه سلاح داشتند، نه پناهگاه امن، نه حتی فرصت کودکی کردن. آن‌ها تنها جرمشان این بود که فلسطینی به دنیا آمدند.

جامعه بین‌المللی، شورای امنیت سازمان ملل، دادگاههای بین‌المللی و کشورهای مدعی حقوق بشر، در مقابل این جنایت های آشکار چه کردند؟ تقریباً هیچ. قطعنامه‌های بی‌اثر، بیانیه‌های محتاطانه، و در بسیاری از موارد، سکوت مطلق. این سکوت، این بی‌عملی، و این حمایت‌های آشکار و پنهان سیاسی، تسلیحاتی و اقتصادی از رژیم صهیونیستی، دقیقاً همان چیزی است که این رژیم را در ادامه جنایت‌آفرینی جسورتر کرده است. شکی نیست که سکوت، خود جنایت است. 

رژیمی که می‌داند پشتش به قدرت‌های بزرگ گرم است، رژیمی که می‌داند وتوی شورای امنیت سپر اوست، رژیمی که می‌داند سلاح‌هایش از غرب می‌آید و اقتصادش از شرق و غرب تغذیه می‌شود. رژیمی که می داند رژیم های عربی و اسلامی اراده ای برای حمایت واقعی از فلسطینیان ندارند. چنین رژیمی هرگز از جنایت دست نخواهد کشید، مگر آنکه جهان، یک‌ صدا و متحد، در مقابل او بایستد.

امروز، برخلاف سال ۲۰۰۰، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های مستقل، جنایات رژیم صهیونیستی را بی‌واسطه در جهان روایت میکنند. تصاویر کودکان غزه‌ای که زیر آوار جان می‌دهند، مادرانی که جگرگوشه‌هایشان را در آغوش می‌گیرند، بیمارستان‌هایی که به گورستان تبدیل شده‌اند، این‌ها وجدان جهانی را تکان داده است. افکار عمومی جهان بیدار شده است. اما این بیداری، متأسفانه، در برابر دیوارهای بتنی سیاست‌های دولت‌ها، منافع اقتصادی و اتحادهای استراتژیک، هنوز به اقدام مؤثر و بازدارنده تبدیل نشده است.

دولت‌هایی که دم از دموکراسی و حقوق بشر می‌زنند، همان‌هایی هستند که سلاح‌های کشتار جمعی را به رژیم صهیونیستی می‌فروشند. همان‌هایی هستند که در سازمان ملل، هر قطعنامه محکومیت را وتو می‌کنند. همان‌هایی هستند که رسانه‌هایشان، جنایت را «دفاع مشروع» می‌نامند. این نفاق، این دورویی، این خیانت به بشریت، دیگر برای هیچ‌کس پوشیده نیست.

محمد الدره شهید شد، اما راه او زنده است. هر کودک فلسطینی که به شهادت می‌رسد، به یک نماد تبدیل می‌شود. هر قطره خون او، بذر مقاومت را در دل میلیون‌ها انسان آزاده در سراسر جهان می‌کارد. رژیم صهیونیستی می‌تواند کودکان را بکشد، اما نمی‌تواند اراده یک ملت را از بین ببرد. می‌تواند خانه‌ها را ویران کند، اما نمی‌تواند حق بازگشت را محو کند. می‌تواند تاریخ را تحریف کند، اما نمی‌تواند حقیقت را پنهان کند.

جمعیت دفاع از ملت فلسطین از تمام آزادگان جهان، از تمام دولت‌های مستقل، از تمام نهادهای بین‌المللی، و از تمام وجدان‌های بیدار می‌خواهد:
رژیم صهیونیستی را رسما به عنوان که یک رژیم آپارتاید و جنایتکار معرفی کنند و آن را در برابر دادگاه‌های بین‌المللی محاکمه کنند و تمام حمایت‌های سیاسی، تسلیحاتی و اقتصادی با رژیم را فوراً متوقف کنند.
کودکان فلسطینی را در سراسر جهان به عنوان نماد مقاومت و حق‌طلبی بشناسند و روز شهادت محمد الدره را به عنوان «روز جهانی کودک فلسطینی» گرامی بدارند.
برای بازگشت آوارگان فلسطینی، آزادی اسرا، و تشکیل کشور مستقل فلسطین به پایتختی قدس شریف، تلاش کنند.
بی شک محمد الدره،  در هر کودک فلسطینی که مشت گره کرده است، زنده‌است. در هر مادری که نام او را فریاد می‌زند، زنده‌است. در وجدان بیدار بشریت، زنده‌است. تاکید می کنیم که آزادگان جهان و پیروان حقیقی خاتم رسولان(ص) تا آخرین نفس، تا آخرین قطره خون، تا آزادی کامل فلسطین، در کنار فلسطین و در کنار همه کودکان مظلوم فلسطین خواهند ماند.

جمعیت دفاع از ملت فلسطین
9 مهر 1405 روز همبستگی با کودکان و نوجوانان فلسطینی

انتهای پیام/24