آوارگی خانوادههای نظامیان آمریکا در بحرین
نزدیک به ۶ ماه پس از آنکه نیروی دریایی آمریکا در آغاز جنگ علیه ایران، ۱۳۰۰ نفر از اعضای خانواده نیروهای خود را از بحرین خارج کرد، مقامها اعلام کردهاند که بازگشت این افراد در آینده قابل پیشبینی ممکن نیست. طولانی شدن این وضعیت، صدها خانواده را با بلاتکلیفی، هزینههای سنگین، جابهجاییهای مکرر و مشکلات ناشی از ناهماهنگی مقررات حمایتی روبهرو کرده است.
به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) نزدیک به ۶ ماه از زمانی که نیروی دریایی آمریکا در آغاز جنگ متجاوزانه علیه ایران ۱۳۰۰ نفر از اعضای خانوادههای نیروهای خود را از بحرین تخلیه کرد میگذرد، اکنون مقامها به این افراد میگویند که در آینده نزدیک امکان بازگشت به بحرین را ندارند و باید محل زندگی جدیدی برای خود پیدا کنند.
این تخلیه طولانیمدت، خانواده نظامیان آمریکایی را در وضعیت بلاتکلیف قرار داده و مقامهای نظامی را وادار کرده است برای برنامههای حمایتی که اساساً برای چنین جابهجایی طولانی مدتی طراحی نشده بودند، راهحلهای موقت پیدا کنند.
برخی از افراد تخلیهشده میگویند برای هزینههای اولیه زندگی دهها هزار دلار از جیب خود پرداختهاند. برخی دیگر در محلهای اقامت موقت حتی روی زمین میخوابند، در حالی که خودروها و اثاثیه آنها همچنان در بحرین یا روی کشتیهایی باقی مانده که قادر به ترک منطقه نیستند.
بسیاری نیز میگویند این جابهجایی طولانی فشار روانی شدیدی بر خانوادهها وارد کرده و نگران پیامدهای بلندمدت مالی و روحی آن هستند. مقامهای دولتی برخی مزایا را برای پوشش هزینههای اقامت، حملونقل و نیازهای ضروری تمدید کردهاند، اما بخشی از این حمایتها پس از ۶ ماه منقضی میشود و نیروی دریایی و وزارت خارجه آمریکا را ناچار کرده است به دنبال راههای جایگزین باشند.
کرت رنشاو، فرمانده نیروهای دریایی آمریکا در سنتکام روز چهارشنبه گفت: «ما عملاً در حال ساختن راهحلها همزمان با پیش رفتن کار هستیم، چون هیچچیز برای مدتی تا این اندازه طولانی طراحی نشده است.»
مقامهای نظامی آمریکا طی ماههای گذشته از ارائه جدول زمانی برای بازگشت خانوادهها به بحرین خودداری کردهاند؛ در حالی که درگیریها ادامه یافته، آتشبسها فروپاشیده و امیدها به توافق صلح پایدار کاهش یافته است.
بحرین در شرایط عادی میزبان مقر فرماندهی نیروهای دریایی آمریکا در فرماندهی مرکزی تروریستی و حدود ۸۳۰۰ نیروی نظامی، اعضای خانواده و کارکنان غیرنظامی در پایگاه پشتیبانی دریایی بحرین است. با آغاز جنگ، نیروی دریایی آمریکا حضور خود را بهشدت کاهش داد و تنها گروهی محدود برای مأموریتهای حیاتی باقی ماندند.
با طولانی شدن جنگ، حتی بازگشت پرسنل تخلیهشده یا خود مقر فرماندهی نیز با ابهام روبهرو شده است؛ پایگاهی که بارها هدف پهپادها و موشکهای ایرانی قرار گرفته است.
در پیامی که هفته گذشته برای خانوادهها ارسال شده، مقامهای نیروی دریایی ایالات متحده اعلام کردهاند که شرایط در بحرین مانع بازگشت کامل کارکنان نظامی و غیرنظامی و همچنین خانوادههای آنان «در آینده قابل پیشبینی» است. در همان پیام آمده که برنامهریزی برای تعیین محل استقرار میانمدت و بلندمدت مقر فرماندهی در حال انجام است.
در این میان، واشنگتنپست نیز گزارش داده بود که مقامهای ارشد پنتاگون در حال بازنگری حضور نظامی آمریکا در منطقه هستند؛ از جمله احتمال کاهش نیروها در بزرگترین پایگاههای آمریکا در خلیج فارس.
این بلاتکلیفی تصمیمهای مهم زندگی خانوادهها را نیز دشوار کرده است؛ از انتخاب محل سکونت گرفته تا ثبتنام فرزندان در مدارس و دسترسی به خدمات درمانی. رنشاو در نشست با خانوادههای خارجشده گفت: «وقتی این مسیر را آغاز کردیم، قوانین نسبتاً روشنی وجود داشت. اما هرچه جلوتر رفتیم، حالا واقعاً وارد قلمروی ناشناخته شدهایم.»
برای ایجاد ثبات بیشتر، نیروی دریایی اخیراً از خانوادهها خواسته یک پایگاه سکونت جدید، در بیشتر موارد در آمریکا، تعیین کنند تا وسایل منزل خود را دریافت کرده و از وضعیت اقامت موقت خارج شوند. در صورتی که در آینده شرایط امن تشخیص داده شود، امکان بازگشت به بحرین وجود خواهد داشت.
یکی از همسران یک ملوان شاغل که خواست نامش فاش نشود، گفت جابهجاییهای پیاپی فرزندانش را دچار آسیب روانی کرده است. خانواده او ابتدا به یک پایگاه آمریکایی در آلمان رفتند و با کمکهای جامعه نظامی محلی یک زندگی موقت تشکیل دادند، اما بعداً به آنها گفته شد که باید دوباره این بار به آمریکا منتقل شوند.
او اکنون بدون خودرو و اثاثیه در یک خانه اجارهای کوتاهمدت زندگی میکند؛ در حالی که این وسایل همراه همسرش در بحرین باقی ماندهاند. وی کمکهزینه روزانه دریافت کرده، اما همچنان برای یافتن مراقبت از کودک، خدمات درمانی و حتی برخی نیازهای اولیه با مشکل روبهرو است.
به گفته او، فرزندانش دچار «مشکلات رفتاری جدی» شدهاند و کوچکترین فرزند خانواده در تماسهای ویدیویی دیگر بهسختی پدرش را میشناسد.
یکی از خانوادهها گفته است به دلیل آنکه پیش از جنگ قرار بود از بحرین منتقل شوند، عملاً در خلأ مقرراتی قرار گرفتهاند. وسایل خانه آنها کمی پیش از نخستین حملات بستهبندی شده بود، اما انتقال آن با اختلال در تردد تنگه هرمز ماهها به تأخیر افتاد. خانواده بدون بخش اعظم وسایل خود به محل مأموریت جدید رفت، اما چون خروج آنها در قالب انتقال دائمی بوده نه تخلیه اضطراری، از کمکهزینههای معمول تخلیهشدگان برخوردار نشدند.
این خانواده آمریکایی میگوید نزدیک به ۴۰ هزار دلار از جیب خود هزینه کرده و هنوز نمیداند چه زمانی یا اساساً مشمول حمایت مالی خواهد شد.
بخشی از سردرگمی به روزهای نخست تخلیه بازمیگردد؛ زمانی که ارتش تروریستی ایالات متحده با عجله در حال خارج کردن خانوادهها از منطقه بود و افراد میگویند درباره مزایایی که در محلهای امن شامل حالشان میشد، اطلاعات متناقض دریافت کردند. در یک مورد، در ابتدای جنگ پیامکی گروهی برای تخلیهشدگان ارسال شد که از آنها میخواست با یک نهاد حمایتی نیروی دریایی و تفنگداران دریایی تماس بگیرند؛ اما یکی از همسران نظامیان پس از تماس با شماره اعلامشده، به بانک ملی کانادا متصل شد!
یکی از کارکنان غیرنظامی که از بحرین خارج شده نیز میگوید از زمان فرار زیر حملات موشکی تاکنون در نزدیک به ۱۰ هتل اقامت کرده و از هفت خودروی اجارهای استفاده کرده است. به دلیل کندی روند بازپرداخت هزینهها، دولت هزاران دلار به او بدهکار است.
او گفت: «به نظر میرسد دولت نمیتواند تصمیم بگیرد با ما چه کند. حتی تا همین حالا هم درباره زمانبندی یا بازپرداخت هزینهها اطمینان چندانی وجود ندارد.»
تفاوت مقررات مربوط به خانوادههای نظامی و غیرنظامی یکی از بزرگترین مشکلات است. مزایای کارکنان غیرنظامی طبق مقررات وزارت خارجه تعیین میشود، حتی اگر آنها برای وزارت جنگ کار کنند.
بر اساس اطلاعات ارائهشده به خانوادهها، اگر وزارت خارجه آمریکا تمدید جدیدی صادر نکند، کمکهزینههای اقامت امن کارکنان غیرنظامی با گذشتن از ۱۸۰ روز از زمان تخلیه، منقضی خواهد شد.
انتهای پیام/20