qodsna.ir qodsna.ir
یادداشت

پیام های انتخاب خلیل الحیه به عنوان رئیس حماس

انتخاب رئیس جدید حماس تداوم رویکرد رؤسای قبلی مقاومت فلسطینی و روابط متعادل این جنبش را تقویت می‌کند، در عین حال موضوع غزه، توقف نسل‌کشی و موفقیت مذاکرات را در صدر چالش‌های پیش روی رهبر جدید قرار می‌دهد.

 

خبرگزاری قدس (قدسنا) | یادداشت مهمان*

 

جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) خلیل الحیه را به عنوان رئیس خود انتخاب کرد و جانشین شهیدان یحیی السنوار و اسماعیل هنیه شد. الحیه با اختلاف کمی نسبت به خالد مشعل، رهبر این جنبش در خارج از کشور، رأی اعتماد شورای این جنبش را به دست آورد.

 

طبق ساختار انتخابات داخلی، یک نامزد باید ۵۰ + ۱ درصد را به عنوان شرط پیروزی در انتخابات ریاستی کسب کند، اما هیچ یک از نامزدها در دور نخست درصد لازم را کسب نکردند که این موضوع باعث انتخابات مجدد شد.

 

سناریوی انتخابات فعلی، سناریوی مشابهی را در انتخابات قبلی به ذهن متبادر می‌کند که چندین بار در سطح رهبری در نوار غزه، بین دکتر نزار عوض الله و یحیی السنوار تکرار شد و دومی با اختلاف کمی آرا نسبت به عوض الله پیروز شد.

 

با توجه به تغییراتی که از زمان عملیات «طوفان الاقصی» با آرمان فلسطین، مقاومت و به ویژه غزه همراه بوده است، انتخابات جاری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود. جنبش حماس به دلیل انسجام نهادی و توانایی‌اش در برگزاری انتخابات داخلی در سه منطقه غزه، کرانه باختری و خارج از کشور با وجود ترورهای مکرری که بیشتر رهبران سیاسی، امنیتی و نظامی اش را هدف قرار داد، سزاوار قدردانی است.

 

شبح ترور همچنان رهبران و کادرها، ازجمله خود الحیه که از سوءقصد در قطر جان سالم به در برد، رنج می‌دهد. این همچنان چالش بزرگی برای جنبش و ثبات سیاسی و سازمانی آن خواهد بود.

 

با وجود این، انتخاب الحیه نشان دهنده شکست رژیم صهیونیستی در تضعیف نهادهای این جنبش و ایجاد هرج و مرج و سردرگمی داخلی است. انتخاب الحیه همچنین نشان دهنده تأکید مجدد جنبش بر نقش رهبری مداوم نوار غزه، جایگاه و توانایی آن برای تأثیرگذاری بر جهت‌گیری‌ها، تصمیمات و سیاست‌هایی است که در دوره آینده اتخاذ خواهد کرد.

 

 انتخاب خلیل الحیه، در بُعد راهبردی خود، تداوم مسیر ترسیم‌شده به وسیله دو رهبر سابق جنبش، هنیه و السنوار را تقویت می‌کند؛ مسیری که از سویی با روابط نزدیک با ایران و محور مقاومت مرتبط بود، از سوی دیگر روابط ویژه‌ای با قطر و ترکیه داشت و در ایجاد روابط با کشورهای تأثیرگذاری مانند مصر، الجزایر، روسیه و چین موفق بود.

 

این رویکردها همچنین اعتماد بازیگران و نهادهای مختلف را جلب کرده است و انتخاب خلیل الحیه باعث تقویت تعادل در روابط خارجی خواهد شد.

 

در بُعد ملی، الحیه یکی از برجسته‌ترین رهبرانی بود که از مسیرهای اتخاذ شده به وسیله هنیه و السنوار حمایت کرد، مسیری که به احیای بی‌سابقه‌ اقدام مشترک ملی، به ویژه در نوار غزه منجر شد.

 

این جنبش الگویی منحصر به فرد از روابط ملی ارائه داد که در اقدامات ملی مشترک در مراحل مختلف، موضع سیاسی مشترک بر سر انتخابات، آشتی و سازمان آزادی‌بخش فلسطین و مقاومت نظامی متحد و هماهنگ به وسیله تشکیل اتاق عملیات مشترک، که شامل ۱۲ شاخه نظامی از گروه‌های مقاومت بود، منعکس شد.

 

این جناح‌ها در نبرد «طوفان الاقصی» شرکت، در جنگ از غزه دفاع کردند و الگویی استثنایی از مقاومت، فداکاری و پایداری ارائه دادند.

 

چالش فوری پیش روی خلیل الحیه، روند مذاکرات غزه در قاهره، با توجه به تفاهمات اخیر با میانجیگران بر سر موارد مختلف، ازجمله سلاح و فرمول‌های پیشنهادی درباره محدودیت، جمع‌آوری و نگهداری سلاح‌های سنگین در غزه است.

 

این پرونده هنوز به توافق با شورای صلح و سپس تأیید رژیم صهیونیستی نیاز دارد، که مستلزم آن است دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا شخصاً نقش خود را به عنوان رئیس شورا ایفا و توافق را به بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی تحمیل کند. این نقشی است که کشورهای میانجی باید ایفا کنند، به ویژه ترکیه که رجب طیب اردوغان، رئیس جمهورش روابط نزدیکی با ترامپ دارد.

 

شکی نیست نوار غزه، رنج‌ها و سرنوشت آن، محور تمرکز اصلی خلیل الحیه در دوره آینده خواهد بود. بزرگترین چالش، توقف نسل‌کشی و طرح آواره کردن فلسطینیان در غزه، رسیدگی به نیازهای انسانی آنها، تقویت حمایت از اهالی غزه و کاهش رنج‌هایشان به وسیله بسیج ملی و انسانی فراگیر است.

 

 

* وسام ابوشماله، تحلیلگر فلسطینی

انتهای پیام/20


| شناسه مطلب: 419740