توافق بد و پیامدهای مرگبار آن

خبرگزاری قدس (قدسنا) | یادداشت مهمان*

دولت ترامپ، هیچگاه به دنبال توافق برد -برد با ایران نبوده است.

توافق ، تجاوز و تحریم سه اهرم فشار ترامپ بر ایران در راستای دستیابی به دو هدف راهبردی زیر بوده است :

الف) براندازی نظام ایران

ب) تضعیف راهبردی ارکان امنیت ملی و اهرم های بازدارندگی ایران

یک توافق بد و تحمیلی احتمالی با آمریکا،  ارکان اصلی امنیت ملی و اهرم های بازدارندگی کشور را به شدت تضعیف کرده ، مشروعیت نظام را به شدت کاهش داده و سبب فعال شدن شکاف های سیاسی،اجتماعی،اقتصادی ،قومیتی و مذهبی در داخل کشور خواهد شد.

همچنین یک توافق بد و تحمیلی احتمالی با امریکا ، سبب بیرون آمدن ترامپ و دولتش از باتلاق خود ساخته یک جنگ چند جبهه ای و فرسایشی در خلیج فارس و متعاقبا اعلام پیروزی توسط ترامپ در جنگ با ایران خواهد شد که به احتمال فراوان پیامدهای بسیار منفی شناختی و تبلیغاتی برای ایران و محور مقاومت خواهد داشت و بستری مهیا و مناسب جهت افزایش فشارهای چند وجهی و روزافزون سیاسی ،اجتماعی،نظامی ،امنیتی و رسانه ای را بر ایران و محور مقاومت در سراسر منطقه و حتی عرصه بین المللی ایجاد خواهد کرد که نهایتا  و در بلند مدت یک پیروزی استراتژیک برای امریکا و ترامپ محسوب خواهد شد.

از آغاز جنگ ایران (جنگ ۴۰ روزه/رمضان)
ایران به نحوی بی سابقه و احسن با بهره گیری هوشمندانه و پیشروانه از تمامی ارکان قدرت نظامی، امنیتی و اجتماعی خود در سه عرصه داخلی،متطقه ای و بین المللی توانست "هویتی" جدید توفنده و غیر قابل پیش بینی از خود خلق کند که این هویت جدید فی النفسه بازدارنده محسوب می شود.

طی جنگ تحمیلی بر ایران(رمضان ) ایران دو معادله راهبردی منطقه ای و بین المللی را تعریف و تثبیت کرد:

الف) امنیت برای ایران و تمام کشورهای خلیج فارس باید حفظ گردد و اگر امنیت ایران آسیب ببیند تمامی کشورهای خلیج فارس ناامن خواهند شد. حمله به تمامی پایگاه های امریکا و زیر ساخت های کشورهای عرب در  خلیج فارس در این راستا ارزیابی می گردد.

ب) امنیت اقتصادی برای ایران و تمامی کشورهای جهان باید حفظ گردد و اگر امنیت اقتصادی ایران آسیب ببیند امنیت اقتصادی تمامی کشورهای جهان نیز آسیب خواهد دید. اعمال حاکمیت تاریخی و ملی ایران بر ناوبری در تنگه هرمز در این راستا ارزیابی می گردد.  

لذا حفظ و ارتقاء نو به نو و روزافزون این "هویت" جدید ،توفنده و غیر قابل پیش بینی باید در دستور کار تمام نهادها اصلی و مقامات عالیرتبه نظام قرار گیرد.

بنابراین یک توافق بد و تحمیلی احتمالی ، سبب تضعیف و حتی تخریب هویت جدید ایران خواهد شد و در راستای نقشه راه دولت ترامپ جهت دستیابی به دو هدف راهبردی فوق الذکر ارزیابی می شود.

یک توافق بد احتمالی با امریکا و متعاقب آن اعلام پیروزی ترامپ در جنگ با ایران  در درازمدت، هم ترامپ را از باتلاق جنگ چند جبهه ای و فرسایشی در خلیج فارس نجات خواهد داد و هم شکاف های داخلی ایران را فعال خواهد کرد و حتی می تواند زمینه یک شکست تاریخی را برای دولت و ملت ما فراهم سازد.

لذا مذاکرات ایران با امریکا و نتایج آن، به هیج وجه نباید ارکان امنیت ملی ایران را تضعیف کند و اهرم های بازدارندگی ایران را تضعیف کند.

بنابراین سه مساله در مذاکرات با امریکا باید خط قرمز ایران محسوب شود:

-تنگه هرمز نباید به وضعیت قبل از 9 اسفند 1404 ( آغاز جنگ ایران/رمضان) بازگردد و اعمال حاکمیت تاریخی و ملی ایران بر تنگه هرمز باید تثبیت شود.
 
-اورانیوم های غنی شده 60% ایران نباید از کشور بیرون رود.

- پرونده لبنان و آتش بس با حزب الله با هرگونه توافق دائمی برای پایان دادن به "جنگ ایران" و بازگشایی مشروط تنگه هرمز باید ارتباط مستقیم داشته باشد. ادامه عملیات نظامی اسرائیل علیه حزب الله در سراسر لبنان باید متوقف شود.

لازم به ذکر است در میان سه خط قرمز بالا ، اعمال حاکمیت تاریخی و ملی ایران بر تنگه هرمز ،دارای اهمیت بی نظیر استراتژیک و ژئوپلتیک است.

تنگه هرمز ،پیروز جنگ ایران(رمضان) را مشخص خواهد کرد.

تنگه هرمز به هیچ وجه نباید به شرایط قبل از ۹ اسفند ۱۴۰۴ بازگردد.

اعمال حاکمیت ایران بر ناوبری در تنگه هرمز باید تثبیت شود و شرایط نباید به قبل از ۹ اسفند ۱۴۰۴(۲۸ فوریه ۲۰۲۶م) بازگردد.

حتی اگر به بهای غرق شدن امریکا در باتلاق یک جنگ فرسایشی در منطقه باشد.

* علیرضا عرب کارشنا ارشد مسائل غرب آسیا

انتهای پیام/20