تنگه هرمز
اهرم پیروزی نهایی ایران
«گروه تحلیل و تفسیر خبرگزاری قدس»
خبرگزاری قدس (قدسنا) | گروه تحلیل و تفسیر*
هماکنون بیش از ۶۰۰ فروند کشتی تجاری و نفتکش غول پیکر در پهنه خلیج فارس و تنگه هرمز سرگردان ماندهاند. تداوم جنگ و مسدود بودن این آبراهه راهبردی، جهان را در آستانه بزرگترین بحران انرژی تاریخ قرار داده است.
بر اساس گزارشها، تمامی کشتیهایی که موفق به دریافت مجوز از جمهوری اسلامی ایران میشوند، ملزم به تردد از «کریدور لارک» هستند؛ مسیری که در آبهای سرزمینی ایران و در محدوده جزایر هرمز و لارک تعریف شده است و عبور از آن مستلزم کسب مجوز و هماهنگی با نیروی دریایی سپاه پاسداران است.
تنگه هرمز؛ اهرم پیروزی نهایی ایران
جمهوری اسلامی ایران با برخورداری از مزیت جغرافیایی و نظامی در این محور، عملاً نبض نظم انرژی جهان را در دست گرفته است. راهبرد تهران بر این اصل استوار است که هرگونه فشار غیرمنصفانه یا اقدام خصمانه از سوی ایالات متحده، با واکنش متقابل در عرصه امنیت انرژی پاسخ داده خواهد شد. ایران توانسته است با تکیه بر توان بازدارندگیاش، تنگه هرمز را به اهرمی برای مهار واشنگتن تبدیل کند؛ بهگونهای که تغییر قواعد بازی بدون لحاظ کردن منافع ایران، به بحرانی منجر میشود که تحمل هزینههای آن برای آمریکا و متحدانش ناممکن است.
ایران قواعد بازی را تعیین میکند
در الگوی جدید قدرت، برخلاف معادلات معمول که در آن قدرتهای بزرگ دیکتهکننده قواعد بودند، ایران توانسته است با اشراف اطلاعاتی و توان بازدارندگی، خود را بهعنوان تعیینکننده قواعد بازی تحمیل کند. آمریکا اکنون با واقعیتی گریزناپذیر روبروست: امکان پیشبرد هژمونی خود بدون رضایت ایران وجود ندارد.
پیروزی در این میدان نه لزوماً از طریق نبردهای نظامی گسترده، بلکه از مسیر «استقامت راهبردی» میسر میشود. تا زمانی که تهران بر توان بازدارندگی خود در تنگه هرمز پافشاری ورزد، آمریکا در موضع انفعالی باقی خواهد ماند. در واقع، تنها راه خروج ایالات متحده از این بنبست راهبردی، به رسمیت شناختن وزن و نفوذ جمهوری اسلامی و تن دادن به شروطی است که ایران برای حفظ ثبات منطقه و احقاق حقوق مشروع خود ترسیم کرده است.
ایران هرگز تسلیم نمیشود
در شطرنج پیچیده منطقه، تنگه هرمز چیزی فراتر از یک موقعیت جغرافیایی و در حکم نقطه ثقل موازنه قدرت است. در جنگهای نوین، پیروزی متعلق به طرفی است که با کنترل گلوگاههای حیاتی، هزینههای تقابل را برای دشمن به حد اعلای خود میرساند. جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر این موضع که در شرایط فشار، تهدید یا محاصره هرگز تن به مذاکره نخواهد داد، به راهبردی کلان دست یافته که تمامی ارکان نظام بر آن اجماع دارند؛ راهبردی که واشنگتن را ناگزیر به تغییر رویکرد و پذیرش واقعیتهای موجود میکند.
* ایرج سبقتی
انتهای پیام/20