ناکامی غرب در برابر فلسطین

خبرگزاری قدس:

خبرنگار قدسنا در غزه این هفته با ارائه گزارشی سعی کرد تا زوایای مختلف طرح به اصطلاح صلحی که به تازگی توسط دولت جو بایدن رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا و به کمک مصر و برخی دولت های عربی حاشیه خلیج فارس آماده شده را بررسی کند.

گفتنی است که هدف این گزارش پیش بینی پیامدهای طرح مذکور بر اوضاع فلسطین اشغالی و میلیون ها ساکن بومی آن از جمله وضعیت مجهول نوارغزه پس از عملیات «سیف القدس» است، منطقه ای که 15 سال است از طرق زمینی، دریایی و هوایی توسط ارتش رژیم صهیونیستی محاصره شده است.

حیله سیاسی آمریکا تحت نقاب «طرح صلح»

دکتر «ولید المدلل» کارشناس امور ایالات متحده آمریکا درباره ابعاد طرح مذکور در گفتگو با خبرنگار قدسنا اینگونه بیان می کند که این گام ادعایی آمریکایی ها پتانسیل اجرایی شدن ندارد زیراکه واشینگتن قدرت اعمال فشار بر اسرائیل را هم ندارد؛ سران این رژیم در صورت پذیرفتن مفاد طرح سیاسی مذکور بایستی بهای آن را پرداخته و از خواسته های خود در مقابل طرف فلسطینی عقب نشینی کنند.

المدلل در ادامه افزود: «معامله قرن با رفتن ترامپ ناکام ماند. اما برخی بندهای مطرح شده در این پروژه مانند قدس و موضع آمریکا در قبال این منطقه به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی همچنان در دولت بایدن هم پابرجاست به این دلیل که ایالات متحده کماکان سفارت خود را از قدس انتقال نداده است و موضع این کشور در قبال شهرک سازی ها در فلسطین اشغالی با دولت ترامپ تفاوت چشمگیری ندارد البته تنها تفاوت در این میان این است که دونالد ترامپ تنها در شیوه بیان ادعاهایش در قبال حمایت از رژیم صهیونیستی به طرز قابل توجهی رک و راست عمل می کرد.

این کارشناس مسائل امریکا در ادامه توضیح داد:« بایدن به دنبال این است تا ثابت کند که وضعیت کنونی فلسطین مانند یک بمب ساعتی است که بایستی هرچه سریع تر با ارائه طرح به اصطلاح صلح بایدن خنثی شده و منطقه از یک بحران جدی خلاصی یابد! آمریکا به نوعی می خواهد تمام منطقه را زیر چتری ببرد که او نامش را کارزار صلح نامیده است.»

المدلل همینطور درباره بازآوری طرح پیشین دونالد ترامپ تحت عنوان معامله قرن توسط دولت دموکرات بایدن نیز توضیح داد: «مواضع دولت جدید آمریکا که اکنون نوک پیکان آن دموکراتها قرار دارند در بحث طرح صلح فلسطین و اسرائیل با جمهور خواه ها اختلافاتی دارند اما در عین حال تشابهاتی نیز میان دو طرح که به طور جداگانه توسط دولت بایدن و ترامپ تدوین شد، وجود دارد. دولت آمریکا در دوره روی کار آمدن دموکراتها هنوز نتوانسته اند دستاورد قابل توجهی در عرصه تامین صلح، اشاعه شهرک سازی در فلسطین اشغالی داشته باشند بلکه بالعکس کمک کردند تا سیطره و حکمرانی صهیونیستها بر قدس اشغالی نیز شکل وسیع تری به خود گیرد و فلسطینی ها نیز از برپایی دولت خود درپی سنگ اندازی های ایالات متحده ناکام بمانند.»

او افزود:«ایالات متحده آمریکا با حلفای استراتژیک خود در منطقه از جمله کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، مصر، اردن روابط تنگاتنگی دارد و اغلب اقدامات را با هماهنگی این محور عربی و عبری انجام می دهد. رژیم های عربی مذکور به علت نزدیکی که با رژیم اسرائیل دارند همواره سعی کرده اند طی سال های گذشته با رهبران فلسطینی وارد مذاکره شده و نظرات آنان را برای تامین منافع رژیم اشغالگر صهیونیستی تحت عنوان گفتگوهای صلح آمیز جلب کنند.

المدلل گفت: «میان دولت های حامی اسرائیل و آمریکا در منطقه اختلافاتی وجود دارد که بهتر است، نباشد. از میان برداشتن اختلافات ویکپارچه سازی دولت های عربی منطقه به نفع ایالات متحده است. واشنگتن سعی دارد تحت عناوین مختلفی چون مبارزه با تروریسم و یا خطر ادعایی جمهوری اسلامی ایران برای کشورهای حاشیه خلیج فارس این رژیم ها را برای اجرای سیاست های خود دور یکدیگر جمع کند.البته این نکته را هم نباید فراموش کنیم که آمریکا از همین سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن نیز در میان کشورهای عربی به خوبی نفع می برد.

از سویی دیگر بایستی اشاره کرد که نفتالی بنت شخصیتی است که با وجود او ایالات متحده نمیتواند به خواسته خود برسد چراکه او یک راستگرای افراطی است که سعی می کند خود را از هر نظری برتر از نتانیاهو جلوه دهد و از دادن امتیازات جنجال برانگیز به طرف فلسطینی اجتناب کند.

این کارشناس امور ایالات متحده در بخشی دیگر از سخنانش می افزاید: «تفاهمنامه های امنیتی با اسرائیل و نخست وزیر این رژیم (بنت) به احتمال بالایی تنها به موضوعات امنیتی منحصر خواهد شد بدین صورت که با افزایش کمک های مالی به تشکیلات خودگردان به منظور نجات این تشکیلات از بحران های متعدد و همکاری با نهادهای امنیتی رژیم صهیونیستی موافقت می کند.»

المدلل همچنین در پایان درباره نقش اردن و مصر در اجرایی نمودن سیاست های آمریکا در منطقه بویژه در قبال فلسطین اشاره کرد: «اردن و مصر دو دولتی بودند که پای توافقنامه صلح را با رژیم صهیونیستی امضا کردند و نقش آن ها در منطقه نیز بر حسب آنچه در مفاد توافقنامه هایشان با این رژیم آمده برنامه ریزی شده است به گونه ای که سعی دارند فلسطینیان را به سوی اهداف آمریکا و اسرائیل سوق دهند. آن ها (صهیونیستها و آمریکایی ها) پی در پی از بهبود اوضاع داخلی فلسطینیان (در عرصه های مختلف آموزشی و بهداشتی و ..) سخن می گویند اما این ادعاها به هیچ وجه نمود سیاسی پیدا نمی کند.»

انتهای پیام/م.ح